Τετάρτη, 15 Ιουλίου 2015

Όψιμοι αντιστασιακοί




Της Βίκυς Μανουσαρίδη



Ο αγαπημένος μου Μαστρο-Ντίνος (ας είναι δυνατή και αναπαυμένη η ψυχούλα του όπου είναι) δεδομένου ενός περιστατικού, μου είχε πει: “Να φοβάσαι και να σιχαίνεσαι τους ΟΨΙΜΟΥΣ επαναστάτες και αριστερούς.”



Σήμερα κατάλαβα πόσο δίκιο είχε. Γιατί σήμερα, βλέπω ένα σωρό 50άριδες και βάλε, που απήλαυσαν όσα “προνόμια” μπορούσε να παρέχει το σαθρό σύστημα, που κάθονταν στους καναπέδες τους παρακολουθώντας τις “ταραχές” από τα video-wall τους όταν εγώ -εργοδότης ούσα- εισέπνεαν το χημικό με τα κυβικά για τη ΔΙΚΗ ΤΟΥΣ συλλογική σύμβαση, που δεν έκαναν μια μέρα απεργία γιατί είχαν τη δόση του i-phone στο τέλος του μήνα, ενώ έκλεινα το μαγαζί μου απεργώντας και κατεβαίνοντας σε κινητοποιήσεις για να μην ψηφιστεί το πολύ-νομοσχέδιο, όταν ψήφιζαν ενοχικά τα κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία μπας και γλύψουν κανένα κοκαλάκι και με μέμφονταν ως αντιδραστική και αριστερή που δεν στήριζα τις προσπάθειες των τότε κυβερνήσεων για εθνική σωτηρία!!!!! 



Σήμερα ζητάνε ρήξη, έξω από την Ε.Ε., σταυρώνουν το σημερινό πρωθυπουργό (που σημειωτέων δεν τον υπερασπίζομαι) για κακό χειρισμό και ξεπούλημα, όμως δεν αντέδρασαν σε όλα τα προηγούμενα ξεπουλήματα και συνεχίζουν να ψωνίζουν από γερμανική αλυσίδα σούπερ μάρκετ και φυσικά δεν έχουν ιδέα πως πιάνει κανείς στο χέρι του ένα φτυάρι ή ένα μυστρί.... 


Σήμερα βλέπω όλους αυτούς που σαν και εμένα υπήρξαν καλολαδωμένα γραναζάκια στο σύστημα σύνθλιψης ανθρώπων και που δεν τους χάλαγε καθόλου για δεκαετίες, να το παίζουν σήμερα αντιστασιακοί των οπισθίων....


Ε, ναι! φοβάμαι και σιχαίνομαι και μέμφομαι όλους αυτούς που κληροδοτούν στα παιδιά τους ένα κόσμο -δεν έχω και δεν θα αποκτήσω ποτέ μου παιδιά-, εναν κόσμο που ντρέπομαι και φοβάμαι να τον αφήσω στα παιδιά τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου