Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

"Η Ψυχοσύνθεση ενός λαού σε μια φωτογραφία"


Προσέξτε πόσο μεγάλη και αδιαπραγμάτευτη είναι η ανάγκη τους να προσκυνούν,να δηλώνουν υποταγή και πίστη. Πόσο καλοδεχούμενη είναι η χαρά για μάταια και ανούσια πράγματα αφού για να πάρει κανείς χαρές από τα ουσιαστικά και σημαντικά προϋποθέτει προσωπικό αγώνα,μόχθο η και κίνδυνο. "Οπαδός" όπως λέμε "υποτακτικός", όπως λέμε "αυλικός".Έννοιες στα αλήθεια προσβλητικές για κάθε ελεύθερο νου. 
Ο νεοέλληνας απεχθάνεται βαθιά έννοιες όπως "ελευθερία","ανεξαρτησία","αυτονομία"... Δεν τις γουστάρει,δεν τις θέλει γιατί τον φέρνουν προ των ευθυνών του.Προτιμά χίλιες φορές να προσκυνάει. Όταν προσκυνάει έχει το κεφάλι του ήσυχο,την ζωή του τακτοποιημένη.Τα "ναι" και τα "όχι" οριοθετημένα με σαφήνεια. 
Στην φωτογραφία μόνο ένα πράγμα θα μπορούσε να είναι άλλο από αυτό που είναι: Η σημαία. Θα μπορούσε να είναι σημαία του Ολυμπιακού, του ΠΑΟΚ,του ΠΑΣΟΚ, η φωτογραφία ενός τραγουδιστή,ένας πολιτικός ή ένας βασιλιάς,ένα άγαλμα,ένα ναζιστικό σύμβολο ή ένα θρησκευτικό σύμβολο...θα μπορούσε να είναι οτιδήποτε. Αυτό που δεν θα μπορούσε να είναι άλλο στην φωτογραφία είναι οι προσκυνητές. Αυτοί δεν αλλάζουν.

Πηγή: Η Αναρχία δεν είναι βία

Κυριακή, 15 Ιουνίου 2014

Όσο μας Πονάς, τόσο μας Πωρώνεις. (Ο Μαζικός Αθλητισμός ως Αποκτηνωτικό Εργαλείο)

“Imitatores, servum pecus !” (Οράτιος) (1)
  
"...Ο μαζικός άνθρωπος εκτελεί τις περισσότερες πράξεις του χωρίς να καταλαβαίνει ούτε τις αιτίες τους ούτε τ’ αποτελέσματά τους. Αυτό είναι που του επιτείνει την δουλική του φύση, αφού μόνο η σαφής διαύγεια σκέψεως-πράξεως ορίζει τον ελεύθερο άνθρωπο. Όλες λοιπόν οι τυραννίες του προσφάτου (άρα ιδιότυπου, μεταηλεκτρικού) παρελθόντος, του ζοφερού παρόντος και, ίσως του αμέσου μέλλοντος αν υπάρξουν, εστόχευαν, στοχεύουν και θα στοχεύουν στην λαχανοποίηση του ανθρώπινου μυαλού. Η έλλειψη της Παιδείας (που είναι “δεύτερος ήλιος για τους πεπαιδευμένους” σύμφωνα με την οπτική των προγόνων μας αληθινών Ελλήνων) κάνει την αρχή. Εκείνο όμως που ακολουθεί ως λαίλαπα, είναι η καταβύθιση του μαζικού ανθρώπου-δούλου στο Κτηνώδες, μέσα από:
* Διάλυση της ατομικότητος και ιδιαιτερότητος μέσα σε ένα “ομοιογενές” πλήθος που συσπειρώνεται γύρω από ένα επίπλαστο, σαθρό και άρα αυθαίρετο “εμείς” (το ψευδέθνος (3), το χωριό, η εκκλησία, το κόμμα, η ομάδα κ.ο.κ.).
* Ορισμό ενός κατ’ ανάγκη και “υποχρεωτικού” κακού “αντιπάλου” (οι “εθνικοί” εχθροί, οι αλλοχωρίτες, οι άπιστοι, οι κομματικοί αντίπαλοι, οι “κουρέλες” των αντιπάλων ομάδων, κ.ο.κ.
* Αποδαιμονοποίηση και στην συνέχεια θεοποίηση κι επί πλέον, όλων των αρνητικών χαρακτηριστικών της μάζας, μέσα από μία θρασύτατη αντιστροφή των μέτρων και αξιών (έλλειψη λογικής, σεβασμού ετερότητος κι ατομικότητος, κ.ο.κ.)
*Μετατροπή του επουσιώδους σε σημαντικό και του σημαντικού σε επουσιώδες και παγίδευση των μαζανθρώπων μέσα στην νέα επίπλαστη πραγματικότητα (λ.χ. ο “φίλαθλος” αγωνιά έως θανάτου για ένα σκορ που δεν έχει καμμία απολύτως σχέση με την καθημερινή πραγματικότητα την οποίαν υφίσταται στην εξωγηπεδική, αληθινή ζωή του)."
   
(Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό “Διιπετές, τεύχος 26, Οκτώβριος -Νοέμβριος “1998”)