Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011

"O πολιτισμος του κενού" και η ισοπεδωτική συχνότητα του «μετρίου», του «μαζικού» και του δόγματος



Και επειδή ήδη κάναμε λόγο για «πολιτισμό του Κενού», προτού καν ξεκινήσουμε την καταγγελία μέσα από το κείμενο αυτό τής εδώ και αιώνες αιχμαλωσίας ολόκληρης της ανθρωπότητας, μέσω ψευδαληθειών αλλά και εντός μίας πνευματικής δικτατορίας του «μέσου» πνεύματος, της «μέσης» κοσμοαντίληψης και του «μέσου» έθους, κρίνουμε ότι θα ήταν πρέπον να ανιχνεύσουμε προηγουμένως, το πώς αυτή η πνευματική δικτατορία της απόλυτης μετριότητας βασανίζει την καθημερινή ζωή όλων μας, μεταβαλλόμενη εκ των πραγμάτων από μόνη της σε κοινωνικοπολιτική Εξουσία. Και αυτό, επειδή ίσως κάποιοι θεωρήσουν αρκετά... «απόμακρο» το αντικείμενο μελέτης τού ανά χείρας βιβλίου, προγραμματισμένοι ίσως από το Σύστημα να αναγιγνώσκουν μηνύματα απευθυνόμενα σε δύο μόνον ιδιότητές τους, εκείνη των χαμηλοενστίκτων ατόμων και εκείνη των απλών αριθμητικών μονάδων αυτού που κάποιοι με περιφρόνηση ονομάζουν «μάζα» ή κάποιοι άλλοι, ταπεινή σκλαβουριά ενός επουρανίου (και δυστυχώς όχι μόνον...) τυράννου.

Ας αναλογισθούν λοιπόν αυτοί, που ίσως θεωρήσουν «ρομαντική», «τραβηγμένη» και ξένη προς τα καθημερινά τους προβλήματα την ενασχόληση του γράφοντος με την υπεράσπιση των («μακρινών»;) προχριστιανικών αξιών, εάν τους αφορά ή όχι το γεγονός, ότι η υπαρκτή και πολύ συγκεκριμένη σκοτεινή αρχή, που αναιρεί και καταπολεμά, αιώνες τώρα αυτές ακριβώς τις αξίες, πρώτες και κύριες των οποίων ξεπροβάλλουν, η αξιοπρέπεια, η ελευθεροπρέπεια και η τάση για συνεχή αρίστευση, μεταφέρει την επικίνδυνη λογική της και στην σφαίρα της καθημερινής ζωής, ατομικής και συλλογικής. Ο ίδιος τύπος ανθρώπου, που εδώ και αιώνες ισοπέδωσε τα λεγόμενα «έθνη» και συντόνισε πνευματικά ολόκληρη αυτήν την προς τα κάτω (φυσικά!) «εξισωμένη» ανθρωπότητα στην αθλιότητα και μετριότητα μίας Γενικευμένης, Παγκόσμιας Ιερουσαλήμ, επιχειρεί τις τελευταίες δεκαετίες (και μέχρι σήμερα μάλιστα επιτυχέστατα οφείλουμε να ομολογήσουμε!) τον συντονισμό και των υπόδουλων σε αυτόν κοινωνιών (όλων αυτών των άθλιων «τηλεδημοκρατιών», που θρασύτατα μάλιστα αυτοδιαφημίζονται σαν κάποιο ανώτερο στάδιο της πολιτικής συμμετοχής) στην ισοπεδωτική συχνότητα του «μετρίου», του «μαζικού» και του δόγματος, πως τάχα νομιμοποιείται να υπάρχει μόνον ό,τι τυγχάνει αποδεκτό από τον λεγόμενο «μέσο άνθρωπο» (έναν «μέσο άνθρωπο», τον οποίο ωστόσο έχουν φροντίσει προηγουμένως να κατασκευάσουν αυτοί οι ίδιοι που τον επικαλούνται).

Τα άθλια σήματα και στίγματα της κυρίαρχης κοσμοαντίληψης, δηλαδή η γενικευμένη ευτέλεια, η ψυχική δουλικότητα, η προκρούστεια μεσότητα και η απόλυτη προβλεψιμότητα, ο ξεπεσμός της σκέψης σε κυκλική αναπαραγωγή κοινών τόπων, διαχέουν παντού το δηλητήριο τους, προσπαθώντας να αντιστρέψουν τάχα την ιστορική αρχή, πως την Ιστορία την γράφουν οι επιφανείς, οι ελεύθεροι, οι άριστοι και (προπαντός) οι απρόβλεπτοι. Οι ισοπεδωτές των αξιών και εκχυδαϊστές των συμπεριφορών κρατούντες, με το απέραντο οπλοστάσιο που η προπαγάνδα τους διαθέτει («εκπαίδευση», Μ.Μ.Ε., κ.λπ.), μάχονται καθημερινά αυτόν τον ύπουλο αγώνα και μάλιστα με εξαιρετική επιμέλεια, γνωρίζοντας φυσικά πολύ καλά, ότι εάν θέλει κάποιος να άρχει επάνω σε δούλους οφείλει προηγουμένως να τους κατασκευάσει. Και ίσως μάλιστα θα φαινόμασταν εξαιρετικά αφελείς εάν αναμέναμε ή εάν ελπίζαμε έστω και στο ελάχιστο, ότι θα ήταν ποτέ δυνατόν να αγνοούν αυτοί, ότι ο καλύτερος τρόπος να ξεφορτωθείς τον άσπονδο εχθρό σου είναι να τον δρομολογήσεις να πολεμήσει σε λάθος πόλεμο. Να πολεμίσει με τη α ή την β τρίχα του θηρίου (και να χύχει μάιστα άφθονο αίμα, ιδρώτα και δάκρυα σ’αυτήν τη πόλη) την ίδια στιγμή που αυτό προελαύνει ακάθεκτο και τσαλαπατά στο πέρασμά του οτιδήποτε «εξέχει».

Βλάσης Γ. Ρασσιάς "Έθνος Εθνισμός, Εθνοκράτος, Εθνικισμός" ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΑΝΟΙΧΤΗ ΠΟΛΗ"


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου